De Kracht van het magnetiseren

Ik zat met kerst in de katholieke kerk te Dokkum op een kerkbank, kleuren begonnen te draaien, alles werd eventjes één.

Er was een voorstelling gaande over de geboorte van Jezus op het podium maar mijn aandacht was niet meer hier. De aandacht werd naar boven getrokken en ineens was Jezus daar met zijn handen wijd in spierwit licht, twee engelen aan zijn zijde die ook hetzelfde Licht uitschenen.

De liefde en vrede die ik daar heb gevoeld, voel ik ook als ik mensen behandel. Het Licht is in een ieder van ons en soms heeft iemand alleen een ander licht even tegen zich aan nodig om zelf weer Helder te kunnen schijnen.

Dit werk gaat vanzelf door onvoorwaardelijke liefde zijn werk te kunnen laten doen. Natuurlijk heeft de één meer talent dan de ander maar toch, ook een moeder legt haar hand direct op de plek waar het kind zich bezeerd heeft.

Deze manier van helen is al veel ouder dan het Testament.

Deze kosmische liefdesenergie werkt als een Kracht die wij nog niet goed kunnen inschatten. De intelligentie van iets kleins en zachts, kan zitten in de eenvoud. Als er in de microkosmos iets veranderd veranderd er ook iets in de macrokosmos.

We hoeven het niet te kunnen begrijpen, het werkt zo.

Er is in werkelijkheid geen afgescheidenheid, geen tijd en ruimte.

Deze wereld is als een spiegel van de ziel. Hoe schoner de spiegel, hoe meer licht en liefde er in het leven stroomt.

Als de balans weer gevonden is, kan men opbloeien tot de mens zoals die bedoeld is. Het leven speelt zich dan af tussen liefde en wijsheid, het Goddelijke spel.