In Liefde en Wijsheid verder leven
Voor kennis doen we alles. Kennis vergaren, we doen het van kinds af aan. Iedereen leert unieke kennis en veel leren we samen in de maatschappij.
Op scholen, sportverenigingen, in de familie, onder vrienden. De hele dag leren we als kind hoe het wel moet of kan en hoe het niet moet of kan.
Buiten deze vaak ook zelf opgelegde regeltjes om hebben we de vrijheid voor expressie, voor rust, om ons te verdiepen in zaken die onze interesse wekken.
In de kindertijd drukken onze ouders de grootste stempel op ons gedrag, in de puberteit word dit overgenomen door leeftijdsgenootjes, idolen, beelden uit de media en toekomstvisie.
Naar aanleiding van al deze factoren gaan we ons eigen pad bewandelen in de vroege volwassen periode, we hebben onze eigen prioriteiten maar maken los hiervan ook nog van alles mee wat ons verder vormt op het pad van de individuele mens.
Op een gegeven moment leren we iemand kennen en die geeft dan weer vorm aan je bestaan, je veranderd elkaar bewust en onbewust, je leert steeds beter kennen wat jezelf fijn vindt en wat de ander wil.
In carrière ga je je weg, je onderzoekt, je beleeft, je groeit verder en verder of je springt over van het ene op het andere. Het maakt niet uit, de tijd tikt voort voor iedereen, je leert andere mensen kennen, je verliest er een paar, jaar na jaar, routine, vernieuwing, loslaten en verder.
Totdat je begint af te vragen, ‘ wie ben ik eigenlijk en wat wil ik nu eigenlijk’.
Dan begint er een geheel nieuwe fase in het leven, we hebben al die tijd vooral de aandacht naar buiten gericht gehad maar nu trekt de interesse naar binnen toe. Naar een diep verlangen naar waar Zelf Zijn, Thuis zijn en Vertrouwen vinden in het leven. Dat leven wat vaak de vijand was maar ook een vriend. Die je liet vallen en hielp opstaan, totdat je deze vragen begon te stellen…
Nu sta je daar, met een harnas tegen het leven en een innerlijk kind dat verdeeld is en niet meer weet hoe, alleen dat dit harnas niet meer past en de tweestrijd ondragelijk begint te worden.
Langzaam begint je standpunt te veranderen, van persoon naar waarnemer, van lichaam en geest naar dat wat dat aanschouwt. Objectiever en objectiever begin je te onderzoeken, wat is van mij en van de ander, waar ligt de scheiding.
In het lichaam begin je spanningen op te merken en emoties, je hoofd ratelt en wil verklaringen zoeken voor alles wat bewustzijn op zijn pad vindt in dit onderzoek.
Wat je ook denkt te weten, tis tweedehands kennis, zoek voor jezelf uit wat het is dat voelt en ziet, is het liefde of licht? Is het Bewustzijn waarin alles verschijnt? Waar zijn de grenzen als ik mijn grenzen laat vervagen? Zijn er nog vragen?
In het diepst Onkenbaar, ga je in stil vertrouwen verder op een nog onbegaand pad. In liefde en wijsheid ondergedompeld gaat nu het leven geheel vanzelf verder. Transformatie naar transformatie tot de grootste transformatie komt, het heengaan naar de bron, waaruit niemand meer is terug gekomen.
Voorbij zijn al je dromen, opgegaan in eeuwigheid, zonder grenzen, tijd of ruimte. De pure Schoonheid neemt je op en je bent voor altijd Thuis!